3 2 DGI Hoofdstuk De Twee Fundamentele Inwijdingen - Kostenloses Hörbuch

3-2

Het zal de lezer uit al het voorafgaande duidelijk geworden zijn dat de mens gevangen zit binnen een degeneratieve kringloop. Zijn denken en willen zijn geblokkeerd door het voelen, want de gevoelswerkingen, die door middel van het sternum uitstralen, brengen de aurische sfeer in een bepaalde toestand, geheel in overeenstemming met de aard en de kwaliteit van de gevoelswerkingen.

Als dit evenwicht bereikt is, kunnen alleen die impressies en krachten de aurische sfeer binnenkomen en in het stelsel worden opgenomen en verwerkt, die in overeenstemming zijn met de toestand van het gehele microkosmische levenssysteem. En laat ons dan ten overvloede nog eens mogen opmerken, dat de aurische sfeer tevens het ademveld is. Aangezien uit het ademveld het bloed wordt gevoed, is het bloed gelijk aan het ademveld, het ademveld gelijk aan de aurische sfeer, de aurische sfeer gelijk aan de gevoelswerkingen, en de gevoels-, wils- en denkwerkingen gelijk aan het bloed. Aldus wordt de keten gesloten.

Deze degeneratieve kringloop heeft van de aanvang een orgaanwijziging en een totale wezensverandering veroorzaakt, een neergang, die nog steeds niet tot stilstand is gekomen, die zich dagelijks in de wereld bewijst als een steeds funester verbrokenheid van de ware geest, en die in de mens bovendien door een onderbewuste, automatische lichaamswerking in stand wordt gehouden.

Aldus verkeert, wat door de Schepper als een rijke zegen bedoeld werd, tot zijn tegendeel. Wij denken hier aan de onderbewuste, automatische werkzaamheid van de lever. Indien de mens van seconde tot seconde, in vol bewustzijn, door middel van denken, willen en voelen, het hartheiligdom zou moeten controleren, en daardoor het bloedswezen, zou hij spoedig uiterst vermoeid geraken en aan uitputting sterven.

Perioden van bewuste arbeid moeten daarom worden afgewisseld door perioden van rust. Doch in die rustmomenten dienen verschillende levensprocessen hun voortgang te hebben. Onder andere zal het evenwicht tussen de aurische sfeer en het bloedswezen, zoals dat bestond tijdens de laatste momenten van actief bewustzijn, in een daaropvolgende periode van rust behouden moeten blijven.

Dit evenwicht in negatieve periode van rust of slaap wordt verzekerd door de lever. Door de werkzaamheid van dit orgaan blijft het bloedswezen in de wetmatigheid van de microkosmische natuur gehandhaafd in die tijdsgebieden waarin het bewustzijn niet bewust aan het levensproces deelneemt.

De lever is een grote poort voor belangrijke aurische stromingen in het bloedswezen. Iedere mens, die rekening houdt met geestelijke en morele levensnormen, weet dat hij strijd moet voeren tegen lagere en inferieure geestelijke invloeden. Deze strijd, die soms zeer moeilijk en zwaar kan zijn, bewijst dat de aurische sfeer van een dergelijke kwaliteit is dat zij open staat voor deze gevaarlijke aanvallen en dat de gevoelsaard hoogst bedenkelijke situaties schept. De mens moet vele malen hevig kampen om niet uit zijn levensvlak te verzinken.

Gedurende de perioden van rust, waarin het bewustzijn zich negatief verhoudt tot zijn lichaamsgestalte, blijven, zoals vanzelf spreekt, de lagere invloeden en krachten het stelsel aanvallen. Zij dringen het ademveld binnen, zij worden in de bloedbaan opgenomen en het bloed wordt dus van moment tot moment vergiftigd.

Indien dit vergiftigingsproces ongestoord voortgang zou kunnen hebben, zou een vreselijk zedelijk en geestelijk verval het onmiddellijk gevolg zijn. Door de reinigende werkzaamheid van de lever en de automatische voeding van het bloedswezen uit de aurische sfeer door dit orgaan en zijn nevenstructuren, worden deze giftige krachten echter uit het stelsel verwijderd – tenzij de bewuste en zelfverantwoorde mens ze door denken, willen en voelen in het lichaam vasthoudt en ze met het bloedswezen verbindt. Foutief, dom levensgedrag buit aldus de heilzame werkzaamheid van het leverstelsel uit en de onnut verbruikte energie zal zich onder andere kunnen wreken in de gevreesde suikerziekte.

BESTEL ‘HET CHRISTELIJKE INWIJDINGSMYSTERIE, DEI GLORIA INTACTA’